Bazen söylenesi cümleleri olur insanın. Ama söylemez; söylemezsin. Söylersen akıp gider ellerinden. en büyük engelin de odur zaten. Söylersen kaybedersin riski.. Riski düşünür söylemezsin.. Ne farkeder ki oysa gözünün önündeki usulca akıp gider yine ellerinin arasından.. Kaybedersin ama anlamazsın. Zaman geçer söylemediğin için kaybettiğini anlarsın bu sefer. daha çok koyar insana. Bir keşke daha yazılmıştır geçmişe ve silinmesi zordur “keşke”lerin ömürden. Keşke söyleseydim dersin uzunca bir müddet. Beynin de saatli bomba gibi keşke keşke keşke. Keşke’ler ile mi yaşamak kolaydır yoksa söylediğin için kaybettiğini bilmek mi? Çok uzun bir düşünce alanı. Hangisi daha faydalıdır denemek ve ömür denilen o üzeri kapalı çizgiyi sona yaklaştırmak gerekir bazen. Söylenesi cümlelerin bazen korkarsn; kararsız kalırsın. Susmak ya da söylemek.. Hangisi daha kolaydır bilinmez. Hangisi gerçekten bir kayıptır onu hiç bilemezsin. Susmak ya da konuşmak değil mesele. Susunca kaybedersin belki bi ihtimal olur ya söyleyince kaybedersin. İki ihtimal de de yok mudur kaybetmek.. O zaman neden susarsın insan. Kaybetmekten mi korkarsın yoksa söyleyince düşük düşmekten mi? Keşkelerini düşün? Bir keşke daha eklemek kolaysa şimdi SUS ve Bir keşke daha ekle ömrüne..
Ah herhangi bir yorum yapmadan, herhangi birşey yazmadan o sıcacık yüreğinize bırakıyorum; umutlarımı hayallerimi ve bir kaç tebebüssümü.. Sadece resmi kanpanya duyurusunu aktarıyorum.. İnanıyorum inanmak istiyorum hiç bir yürek es geçmeyecektir. Kimse paranızı canınızı istemiyor hadi 3 5 sıcak güzel mutluluk verici ama sadece yürekten gelen orjinal cümlelerimiz…
 |
 |
