ben neden korkuyorum ki?Aslında kaybetmekten korktuğum için sustuğum kaçtığım her şey zaten kaybettiklerimin arasında olmayacak mı? o zaman neden korkmak susmak ve kaçmak?! Varsın kötü desinler?! Arkamdan söz etsinler.! Susmak mı kovalamak mı?! Tabi ki kovalamak hayatı Yaz bugünü tarihe artık hiçbirşey eskisi gibi olmayacak..!

Ah geçenler de face  denilen zamazingo’da eski universiteden bir arkadaşımla konuşurken bir yakınına web sitesi lazım olduğunu söyledi. Anlaşırsak yaparız sorun değil ayıpsın muhabbetinden sonra fiyat konuşulan o güzel sahnede 750Tl gibi rakamı duyunca afallayıp kaldı gariban.. Çok zor bir iş miydi hayır? Bir çok web tasarımcıyım diye ortada gezinen (“Lise çoçuğu ya da internette gezerken html öğrenmiş sıradan bir kişi”) onlarca insanın 50 – 100 liraya yapıp iyi ya bu salak siteye bu kadar para aldım ya diyerek sevineceği kadar basit bir iş.. “Sen tam Kayseri’li olmuşun heee” demesi ile şaşırdım gerçekten. Kayseri’li olmak ve iş yapmak ne alakaydı anlamadım. Kayseri’li işi pahalı yapmaz ki? Müşteri kaçmasın diye en ucuz fiyata alır iş biter adamı sonra bir daha tanımaz yoluna bakar. Sorun çıkar destek istersin “tamam abi/abla ilgileniyoruz/ilgileneceğiz”; “elimizde malzeme yok sipariş verdik bekliyoruz” gibisinden basit ve inandırıcı olmayan cevaplarla sizi oyaladığını zannederler. Şimdi önemli olan ortaya bir web sitesi koyup düşük bir rakam isteyip işi kaçırmamak mı? Yoksa işi gönül rahatlığı ile alıp; severek ve mutlu olarak en güzel işi ortaya koymaya çalışarak, ilerde bir gün sorun çıktığında anında ilgilenmek ve soruna bir çözüm uydurmak mı? Ucuz yapıp kaçmak mı? İşin hakkını alıp her an her saniye yanında olabilmek mi? Kusura bakmayın o kadar aç gözlü değilim. Her işi yapmam, yapınca da emeğimin +- yaklaşık bir değerini talep ederim. Bu Kayseri’lilik veya İstanbulluluk xxxlik bir mevzu değildir ki? Mutlu Musteri demek veya diyebilmek için önce benim mutlu olmam gerekir.. Ben mutlu değilken bir başkasını nasıl mutlu edebilirim ki?

Dipnotlarım: Lise çocuğu derken kimseyi küçük görmek de değildir gözüm. Sonuçta bende o lise sıralarında iken tasarımlar yapıyordum.. O cumle ile anlatmak istediğim kendini bu sektörde bulunmaz hint kumaşı sanıp öve öve bitiremeyen ama sonuçta bi halt bilmeyen insan topluluğudur. Kayseri2lileri de küçük görmek gibi bir sorunum yok bende Kayseriliyim ama maalesef gerçek budur alının alınmayın itiraz edin destek olun veya köstek olun, iftira deyin ya da alkışlayın hiç umrumda değil kardeşim gerçekler bundan ibaret.. 3 gun kapım kırık korka korka oturdum evden de yetkili servis gelemedi en basitinden.. Kayserililer ticaret adamı derler ya alayına yalan….  

Ah dün dinlediğim radyo da geçen bir cümle 18 yaş hayalleri.. Alıp 18′ime götürdü birden ama neydi benim 18lik hayallerim hatırlayamadım.. Mutlaka vardı olmalıydı tıpkı herkes gibi 18 yaşına girdiğim de şunu şunu mutlaka yapacağım dediğim taze baharın ilk adımlarında mutluluk dolu hayaller. Ama biliyorum hiç bir zaman bir erkek edası ile 18′ime geldiğim de ilk işim ehliyet almak gibi bir hayalim yoktu ki hala da almadım.. Neydi benim 18 yaş hayallerim ne olabilirdi? Veya gerçek oldular mı? Bakalım soralım kimlerin ne hayalleri varmış 18 li yaşlarında veya daha girmemiş olanların 18 yaştan beklentileri nelerdir?