Karmaşık bir hayat? Ani değişen planlar?! yoğunsuzluktaki büyük yoğunluk.. Berraklıkta ki bulanıklık. Acaip birşey duygularım karışık içimde bir ürperti korkuyorum an ve an?! Dosta yaklaşmışlık kokusu, giderken artan özlem.. İhanetler günahlar yalanlar.Korkuyorum ve korkum vuslattan değil biliyorum. Sarılırken; koklarken özlem dolu kokusunu yaşanmışlıkların verdiği pişmanlıklarla yüzüne bakamamaktan.. defalarca pişmanım deyip yalvarmaların ardından yeniden günaha bulanmış olmaktan..İçimde bir ürperti anlatmak istiyorum anne, hiç günahsız tek kelime yalansız yapamıyorum o kadar çok ki ihanet cümleler boğazıma düğümleniyor. Ne çok sevdiğimi söylemek istiyorum tüm sevdiklerime olmuyor diyemiyorum. Tam seni diyorum gelmiyor anne devamı yapamıyorum.. Yüreğimde ki lambaları kim kapattı anne, karanlıktan korkuyorum bu gece? Zifiri karanlık alabildiğine yanlızlık anne korkuyorum tut ellerimden korkuyorum sar sarmala izin verme söndürmesinler anne.. bu son yolculuk, bu ömür boyu ayrılık bu bitmeyen bir elvada gidiyorum anne gözüm arkamda çok üzdüm seni ama dostum bekler beni şimdi? Üzülme olur mu bekliyoruz seni yolun sonunda? Dularında hep yanındayım yeter ki çıkarma aklından bizi yeterki unutma ama ağlama sakın anne?! Üzülürüm ben üzülürüz biz.Affet beni anne. Söyler misin affeder mi şimdi tüm ardımda kalanlar da..Tek suçum sevmek; belki de çok sevdim ondandı can yakmalarım.. Helal ederler mi sorar mısın? Merak ettim anne acaba özleyen olur mu? Gitmem gerek gidiyorum anne…